• “Yay! Zojuist een enkeltje Bali geboekt!”
  • “Wat ik ga doen als ik afgestudeerd ben? Een wereldreis natuurlijk! Dat staat dus echt super goed op je CV!”
  • “Pfff, ik haat de Nederlandse winter. Ik denk dat ik dit jaar een seizoen skiles ga geven in Oostenrijk.”

Dit dus. En eh, wat was er ook alweer mis met een gewone kantoorbaan?

We worden er met z’n allen zó mee omringd dat het bijna normaal lijkt: vakantie, reizen, backpacken, tussenjaartje. Bekijk een gemiddelde timeline op social media en het barst van de vakantiefoto’s. Alsof mensen vaker in het buitenland zitten dan dat er gewerkt wordt. En dat er dan over de mensen die wél ‘gewoon’ werken wordt gesproken alsof ze het niet helemaal hebben begrepen. “Een 9-tot-5 baan? Brrrr! Doe mij maar een flexwerkplek in Thailand!”

Een leven lang vakantie.

Een gekke generatie, die generatie Y. In een eerdere blog schreef ik al over de extreme drive die in deze generatie (inclusief mezelf; hai!!) schuilgaat. Milennials zouden vaker nee moeten zeggen. Beter hun grenzen moeten aangeven.

En toch, als je even verder kijkt, lijkt het wel of de huidige twintigers en begin dertigers juist hun grenzen verleggen. En dan bedoel ik dat letterlijk. Tripje hier, vakantietje daar. Nominaal studeren en daarna direct beginnen met werken zit er nog maar zelden bij. Iets met het uitstellen van de sleur misschien?

Lang reizen lijkt een plicht geworden. Maar hoe dan? Van welk geld? Een paar weken, misschien maanden, lukt vaak nog wel. Maar een leven lang vakantie vieren? Als jij weet hoe hou ik me heel graag aanbevolen!

Ik ‘moet’ werken. Gecondoleerd.

Ineens is het daar. Het einde van je studie. Zo ook voor mijn zusje. Vorig weekend is ze teruggekomen van een half jaartje studying abroad. Want ja, als je je studie gemakkelijk even kunt verplaatsen naar een andere cultuur, waarom niet? En dan ineens besef je het. Het lang leve de lol zit erop.

Na een paar dagen thuis heeft ook mijn zusje de reality check van het doodnormale Hollandse leven ervaren. Stiekem best wel weer lekker, dat ‘gewoon’. Maar niet voor lang natuurlijk. Volgend jaar staat er een nieuw avontuur op de planning: drie weken Midden-Amerika met vriendinnen. Of ik zin had om na die trip een tijdje met haar mee verder te reizen. Eh, ja! Natuurlijk!

I really want to travel. Like… To the backyard?

En dan ineens: BAM! Een flinke punch in the face from reality . Want ik heb inmiddels een eigen bedrijf. Een onderneming waar geld in zit. Vooral tijd ook. Daarnaast een fiscale baan, sociale verplichtingen, een huis in verbouwingsstatus…

Sorry sis, ik kan niet. Ik ‘moet’ werken.” En daarmee voelt mijn leven afgelopen. Maar is dat ook zo?

Life isn’t over.

Nee, natuurlijk is life niet over vanaf het moment dat je je handtekening onder je eerste arbeidscontract zet. Absoluut niet zelfs! Laat je daarom ook vooral niet op je kop zitten door mensen met verre reizen op de planning. Misschien is rondsjouwen met een rugzak totaal niet jouw ding of kun je het gewoonweg niet betalen. En hee, ook dat is niet gek hoor, écht niet.

Studeer dan lekker af en ga aan de slag bij die toffe baan. Werk aan je carrière. Een vakantie op z’n tijd is ook prima. Beter zelfs, want jij hebt tenminste budget! Of misschien kun je via je werkgever een tijdje in het buitenland aan de slag? Trust me, je leven eindigt niet als je gaat werken. No way!

Liefs,

Anjo

 

39,95